Een prachtige dag breekt aan
Tuut, Tuut, Tuut… De wekker gaat heel vroeg in de ochtend af. Besef dat het de wekker is, die ik met een handomdraai uitzet en vervolgens het knopje van het koffieapparaat aan. Het klinkt misschien gek, is vanuit mijn studententijd een gewoonte geworden deze al, voordat ik ga slapen klaar zet. Langzaam word ik wakker terwijl de heerlijke geur van koffie begint te ruiken. Het spookt even door mijn hoofd. Besef hoeveel mensen zich nog even heerlijk een of twee keer omdraaien in bed.
Nu dat ik wakker word, trek ik de deur open van de auto. De maan staat naar mij te glimlachen, terwijl de sterren eromheen nog aan het stralen zijn. Onder het genot van mijn kopje koffie bedenk ik wat er allemaal gedaan mag worden vandaag. Het wordt een spannende dag, want ik ga kwekers bezoeken die nieuw voor mij zijn.
De eerste vogeltjes hoor je ontwaken en wat geven ze toch een mooi geluid! De een klinkt vrolijk, de ander kwettert er doorheen. Als je je daarop instelt wordt het geweldig en hoor je ze vergaderen wat er allemaal is gebeurd de afgelopen dagen. En als ze een discussie hebben vliegen ze van boom naar boom. In de tussentijd verzorg ik mij en trek wat kleren aan. Zo af en toe wordt er gefoezeld omdat het mannetje of vrouwtje zijn behoefte heeft, en gaan de
snaveltjes en staartjes tegen elkaar. De wind begin je te horen die ook wakker wordt en blaast door het struikgewas. De gordijnen van de lucht beginnen open te gaan en de bergen om mij heen komen tevoorschijn, die continu veranderen van kleur. De lucht begint lichter te worden en de gele bol van de eerste zonnestralen komt tevoorschijn. Naar een mooi kleurenpalet laat de zon zijn volledige stralende glimlach zien en de lucht lichtblauw eromheen. Als je goed kijkt zie je de bloemen tussen het onkruid ontwaken. Sorry, eigenlijk moet ik dit niet vertellen want het is adembenemend mooi! Mijn geluk gaat niet op want mijn mond straalt van oor naar oor. Mijn oogjes kunnen niet blauwer zijn dan wie dan ook! Elk bloemetje dat ik aankijk glimlacht! Zelfs het stukje onkruid wuift naar mij!
Maar goed, de werkelijkheid is dat de verplichting roept. Tenslotte moet er ook gewerkt worden. Ben weer helemaal up to death. Mijn dag kan niet meer stuk! Al mijn energie om er een prachtige dag van te maken begint.
Alles ligt weer op zijn plaats en zettel me achter het stuur van de auto. Nog even de routekaart bestuderen zodat ik de aanknopingspunten, die erg belangrijk zijn, nog even tjek, want ik moet nog zo’n 65km door de bergen. Waarop, als alles goed gaat, in het juiste dorp aan kom waar de kwekers zich bevinden. Ja, het wordt ook wel een hele spannende dag, want deze kweker schijnt erg goede kwaliteit te hebben. Wil daar graag meer van weten en misschien wel mee in zee gaan. Dan maak ik mijn klanten toch wel erg bij, denk ik…
Ik start de auto en de cd begint te draaien. Het raam een stukje open zodat er frisse lucht naar binnen waait. Dankjewel, prachtige plek dat ik hier heb mogen overnachten! Ik glimlach en rijd de weg op, die meteen bochtig door de bergen gaat.
Door een prachtig berggebied rijd ik. De ene bocht heb je uitzicht tot ver over de horizon. In de volgende bocht klimt de auto omhoog en zie je vooral het prachtige rotsgebergte, die continu van kleur en vorm verandert. De zon maakt het aangenaam en is al wat hoger komen te staan, waarop er schaduwplekken ontstaan. Dat blijft mij fascineren, “dat tussen het rotsgebergte vanuit het niets toch een plantje of een bloemetje groeit”. De ene heeft zijn bloemblaadjes al open en glimlacht naar mij. Ik glimlach, zwaai of zeg ze gedag. Terwijl ik voorbij rij. De ander is nog dicht maar staat te popelen om open te gaan. Elke bocht is weer anders. Hoe hoger je gaat, verandert het struikgewas en steensoort. Oei nu gaat het mistig worden en rijdt door de wolken. Zet toch maar even de mistlichten aan. Zodat andere mensen deze auto sneller in de gaten hebben. De weg lijkt iets smaller te worden. Nee natuurlijk is dat niet zo! Maar je ziet wat minder en de bochten gaan wat scherper. De weg ken ik hier niet. Dus iets langzamer rijden is wel verstandig.
Prompt rijd ik een bocht door waar alles vlak is om mij heen. Hier en daar wat struiken met bolletjes eraan. De besjes beginnen hier en daar rood van kleur te worden. Wist je dat? Als deze bolletjes goed rood zijn, kun je ze eten. Zoet, maar fris van smaak. Zo nu en dan een verdwaalde boom in de verte. Nee, geen bloemen meer te zien wat ik op het eerste gezicht zie. Vooral een vlakte van veel soorten grijze stenen en rotsblokken. Ik rij in de ene verbazing in de andere. Allemaal weer even mooi! De mist is ook verdwenen. Wel nog fris. De zon probeert de grijze massa in de lucht weg te duwen. Dan komt de zon af en toe met zijn bol licht geven. Of hij even zijn tong uitsteekt met witte gloed om zich heen.
Verderop gaat de weg weer slingerend naar beneden. Door de laaghangende wolken van mist rijd ik er weer doorheen. Zo bizar hoe dat per bocht kan veranderen. Op plekken waar weinig zon komt hangen zelfs dauwdruppels aan de bladeren van de struiken. En vervolgens kan ik weer alles om mij heen zien. In een komt er een geur van gezaagd hout mijn auto binnen. Wat ruikt het lekker! De geur gaat over op
eucalyptus. Erg fris en aangenaam. Een prachtige boog met allerlei verschillende eucalyptus bomen aan beide kanten van de weg rijd ik doorheen, waarop, voorbij een bocht over eucalyptus velden heen kijk. Ik wil stoppen om er even van te genieten als dat mogelijk is. Wat een verschillende soorten zijn er! Een aantal soorten ken ik. Maar dit zijn nog meer verschillende soorten. Wouw mijn hart gaat te keer van blijdschap. En kijk mijn ogen uit. De ene eucalyptus bloeit, de ander heeft prachtige knoppen, en weer een ander heeft een donker of licht blad. Zo kan ik wel even doorgaan.
Jes voorbij een flauwe bocht aan de overkant zie ik een inham waar ik de auto parkeer. Ook nog eens een prachtig uitzicht over de heuvels waar al het heerlijke ruikende eucalyptus bloeit. Hier wil ik een foto van maken, zodat jullie even mee kunnen genieten! Helaas de geur, dat gaat niet. Misschien kan je het er wel bij bedenken?
De weg vervolg ik en zie een eekhoorn de weg over steken. Daar word ik blij van. Waarop ik vervolgens in een dorp aankom. Een bakkertje ziet mijn ooghoek en wat een mazzel, ook parkeergelegenheid is hier voldoende! De geur van het brood en gebak komt mij tegemoet, terwijl ik de bakkerswinkel binnenstap. Mijn oogjes weten even niet waar ze naar moeten kijken. Alles ziet er tiptop in orde, en lekker uit! Een paar tafeltjes zijn bezet met mensen. Die zijn al heerlijk aan het smullen. Te gek, hier kan je ook koffie drinken, wat een verwennerij! Denk ik bij mijzelf. Laat ik mij ook maar eens verwennen, dat heb ik wel verdiend! Veel kleine verschillende gebakjes zie ik in het vitrine schap liggen.
De ene ziet er nog lekkerder uit dan de ander. Ik wend mij even in de rondte wat anderen op hun bordje hebben liggen. Nee, hier eten ze geen brood in de ochtend, maar een paar kleine gebakjes vullen hun mond. Zal ik gezellig mee doen? Dan val ik niet zo op. Zo gezegd, zo gedaan en mijn oogjes vielen op een appel, noten en een prachtig taartje, wat volgens mij echt alleen van hier komt, maar niet weet wat het is. En toch ook nog een paar voor onderweg. Spannend en leuk om uit te proberen! Waarbij ik een espresso bestel. De mensen die er zitten geven een ontspannen sfeer. De ene lacht en de ander zijn druk in gesprek. Nee verstaan doe ik ze niet echt. Maar klinkt wel grappig. Mijn buikje is weer lekker gevuld. Nee verstaan doe ik ze niet echt. Maar klinkt wel grappig. In een hoekje zit een oudere man op zijn gemak de krant te lezen. Soms kijkt hij even op, waarop hij zich weer achter zijn krant verschuilt. Mijn buikje is in de tussentijd weer lekker gevuld.
Bij de auto aangekomen stel ik het adres van de kweker in de navigatie van de telefoon. Dat is hier vlakbij… Wat fijn! Dan ben ik goed gereden. Gaat er door mijn hoofd heen. Even komt er een gespannen maar tevreden zucht. Ik rijd door de smalle straatjes waar wat kleine gezellige rijtjes huizen staan. Hier en daar een winkeltje en spelende kinderen. Zo stuurt de navi mij door een bos bedekt met allerlei verschillende eucalyptussen. Hier en daar staat er een verdwaalde Mimosa waarvan sommige takken op springen staan. Wat een prachtig kleurenpalet geeft dat. Even moet ik stoppen om de Mimosa te ruiken, waarvan er een tak wat lager hangt langs de weg. Een zanderig pad rijd ik op waarvan in de verte een groot gebouw staat. Wow Iona, je hebt het gevonden! Flapt er uit mijn mond. Een grote glimlach op mijn gezicht nadert.
Laat een bericht achter?
Of meld je aan
Zodat je op de hoogte blijft en een mail krijgt als er weer een nieuw bericht uit komt.
